25. De eerste traantjes…

18 mei 2011

 l'Abbaye de Leffe-Hastiere: 25 km.

dag 18, totaal: 375 km.

Na het ontbijt in de abdij van Leffe ruimen we de tafel gezamenlijk af en in de keuken staan we samen met twee huishoudelijke hulpen, de Oekraïner en vijf monniken af te wassen en af te drogen. Een komisch gezicht zo allemaal op een rijtje aan een lange aanrecht met drie grote afwasbakken. Onze medewerking wordt gewaardeerd merken we en ze wensen ons allen nog een hele goede wandeltocht. We krijgen van een vriendelijke monnik, die hoog bejaard is, een stempel van de abdij van Leffe in onze credential. Een mooie stempel die beslist niet mag ontbreken. Een van de hulpen stopt ons nog wat brood toe en zegt; "voor u, voor onderweg". Grappig taaltje dat Belgisch. We hebben het erg goed naar de zin gehad hier. Deze twee overnachtingen waren bijzondere.

Vanaf de abdij worden we eerst een stukje door Dinant gestuurd waarna de weg al gauw weer omhoog loopt. We lopen achter de Citadel langs, een toeristische attractie in Dinant die alleen per gondel of heel veel treetjes voor de toerist te bereiken is.

Een kilometer verder worden we weer naar beneden geleid en komen we uit bij de Maas. We zijn dus gruwelijk gefopt. Aan het water maken we een praatje met een Nederlands stel die per fiets onderweg zijn naar Barcelona. Langs de Maas lopen we met de zon op onze bol richting Anseremme, een heel mooi stukje om te gaan. Voorbij dit plaatsje geeft de kaart aan dat we bij Roches de Freyt een klein stukje van de Maas weg lopen. De kaart deed niet vermoeden welke moeilijkheid ons te wachten stond. Toen het pad van de Maas af liep gaf een informatiebord instructies hoe om te gaan met muurhaken en zekeringen bij het rotsklimmen. Benadrukt werd dat er in 2007 4 dodelijke ongevallen hadden plaats gevonden. We zagen steile wanden maar waren wandelaars voor de wandelroute, de GR654. Het pad vervolgend werden we geconfronteerd met haarspeldbochten die een voorbode waren voor een behoorlijke klimpartij. Het was te doen maar het was zwaar en steil. Gelukkig verkeren wij beide in een conditioneel voortreffelijke vorm want anders was deze klim ons minder goed afgegaan. Flink hijgend en met zweet op de kop kwamen we boven aan bij een drukke asfaltweg.

30 Meter verder leidde de markering ons weer terug het bos in. Maar aan de overkant van de weg was een terras zichtbaar wat korter bij gekomen een frietkot bleek te zijn. Na al onze inspanning leek ons een Belgisch frietje wel een passende beloning. Om een nog langer verhaal kort te houden..... een puntzak met een KILO echte Belgische frieten waar ze in Nederland nog een puntje aan kunnen zuigen, inclusief wi-fi en stroom. 

Terug naar het bos alwaar de route werd ingezet met een afdaling die niet in verhouding stond met de klimpartij. Het was zo steil dat de concentratie meer energie koste dan de inspanning. Het gewicht op onze rug zorgde voor een extra handicap. Onder aan de Maas een behoorlijk moment van stilte waarbij T haar tranen de vrije loop laat. Ik troost haar en complimenteer haar met haar moedige houding tijdens de afdaling. Langs de Maas gaat het verder richting Hastiere omdat we na al die inspanningen niet meer via Blaimont willen. Genoeg voor vandaag. Maar Hastiere zorgt ook weer voor de nodige problemen. Office du tourist is niet echt vriendelijk en geeft andere informatie dan die wij hebben. Na al het gepasseerde en in vermoeide toestand twijfelen we en voor het eerst gaan we tegen onze principes in 3 km terug lopen.

We zijn namelijk een overnachtingadres voorbij gelopen die we in ons boekje hadden staan. Het misverstand hierover was de plaatsaanduiding op de kaart. Leggen we jullie nog wel een keer uit. We komen uit bij een vakantiewoning a Domaine du Bonsoi waar Dominique Petit woont, een vrijgezel met een hele lieve hond en een witte kat, die niet doof is. Hij is klein behuisd maar het is er heel erg knus en gezellig. Omdat we ons laat aangemeld hadden, had hij geen boodschappen meer kunnen doen maar toverde hij toch een heerlijke ham-kaaspasta op tafel met daarna een heerlijk toetje. Hij had geen bier of wijn meer kunnen inslaan en voor het eerst hebben wij onze gastheer kunnen voorzien van enkele glazen rosé. Wij hadden kort tevoren naar onze behoefte wel ingeslagen bij de Spar. Hij was zeer verrast en content. Hij was een echte gastheer en het was een plezier om hem te hebben mogen ontmoeten. Hij had een kruidentuintje op zijn balkon gemaakt en maakte zijn eigen brood en kaas. We genoten daar van gastvrijheid in de ruimste zin des woords. Dit maak je kennelijk alleen maar mee als pelgrim. Wij kunnen u aanraden pelgrim te worden. Ook nog heel wat leven in de natuur gezien maar dat vermelden we in een volgende artikel, anders worden de teksten zo groot.

Bedankt allemaal voor jullie ontzettend hartelijke en leuke maar vooral warme reacties. Ga zo door want ze doen ons goed en zijn voor ons een stimulans om jullie met onze ervaringen te blijven voeden.