31. Viva la France….  

23 mei 2011

Oignis-en-Thierache - Bourg-Fidele: 22 km.

dag 23, totaal ; 455 km.

Vandaag is dochter Lotte jarig, ze wordt 22 jaar. Een sms-je, een speciaal e-mailtje en een telefoontje om haar te feliciteren. Helaas kunnen we haar feestje niet bijwonen. 

Als we de tent weer droog in de rugzak hebben lopen we even aan bij Frédéric van het café. Het lijkt gesloten maar dan ineens staat Frédéric van achter het gordijn enthousiast ons naar binnen te wenken. We nemen nog wat chocomelk en vragen brood voor onderweg waarvoor we niet mogen betalen. Na ook nog een stempel van het café in ons credential nemen we afscheid en lopen we aan.Het eerste gedeelte van de dag loopt door een groot bos nog steeds op Belgisch grondgebied. Een heel lang stuk lopen we door een diepe geul. Het is een pad maar zou bij slechter weer zomaar een riviertje kunnen worden. Wel mooi de begroeiing aan beide zijden tot gezichtshoogte. Dan ineens valt ons oog op een ruim twee meter hoog heuveltje tussen de dikke naaldbomen. Als we er naar toelopen zien we dat het een mierenhoop is maar jezus mina wat een joekel. Gelijk T ernaast en klik.....vastgelegd op foto. We kunnen niet lang blijven staan want de bewoners van deze hoop zijn duidelijk aan het proberen via de schoenen omhoog te klimmen. Het zijn dikke rooie bosmieren die akelig vervelend kunnen doen. Stampend schudden we ze af en maken we dat we weg komen. Nee, zo iets hebben we in Nederland nog niet gezien.

Bij het verlaten van de bossen passeren we bij het plaatsje Moulin-Manteau de grens met Frankrijk en treffen we een bordje met de Jacobsschelp en onderschrift: Santiago de Compostela à 2543 km. Het schiet op dus, we komen al in de buurt.

We lopen door en wijken van de route af om het vestingstadje Rocroi te bezoeken, het eerste echte stadje in Frankrijk. Met de kerk en het kerkplein in het midden met daarom heen wat winkels en een hotel met terras is het allemaal een leuk aanzien, maar echt toeristisch vinden we het niet. Dit deel van Frankrijk lijkt niet echt op toerisme ingesteld want campings en andere betaalbare overnachtingplaatsen zijn hier erg schaars. 

Na Rocroi gaan we op zoek naar de enige camping in de buurt. De kilometers zijn gemaakt en het is tijd voor rust. We komen uit in Bourg-Fidele op camping de la Muree, een hele kleine maar knusse camping. Er is een restaurant bij met een bar. Nadat de tent staat melden we ons in de bar omdat we toe zijn aan een drankje en de verjaardag van Lotte op afstand mee willen vieren. Tijdens het nuttigen van enkele rosétjes en even zoveel jupilers laden we de Iphoon en maken we ons verslagje van enkele dagen terug af. Voor we naar bed gaan belt zus Mieke die iets te gedetailleerd vraagt hoe het met ons is en waar we zitten. Ze feliciteert PP al met zijn verjaardag van morgen. Ongewone en overdreven nieuwsgierigheid zoals ze ons uitvroeg. Wij hadden reeds een vermoeden en hebben het spelletje meegespeeld. We fotograferen nog een nestje met vier jonge kwikstaartjes laag in het opgestapelde kachelhout kort bij onze tent. Pa en ma vliegen af en aan om hun kroost te voeden.

We liggen voor 21 uur al op bed omdat het vandaag een zwaar geweest is. Rust is daarvoor het beste geneesmiddel. De hak van PP blijft gevoelig maar het verergert niet.
Er brandt geen enkele lamp op de camping, pikdonker is het. Boven ons een heldere hemel met een schitterend sterrenbeeld. Zoveel sterren en zo helder zien we maar zelden. Zelfs de kleine beer in de vorm van een steelpannetje zien we in het noorden staan met de poolster als eerste ster van het steeltje. 

In verband met de verjaardag van PP morgen staat ons waarschijnlijk nog iets te wachten......we laten ons verrassen.